Jo Jo Mexico: Johan Cruijff met Sombrero

Uit het archief: februari 2012.

Met ontbijten heb ik geen moeite. Als ik in de vroege ochtend de krant opensla en mijn computer opstart , dan valt mijn mond regelmatig dusdanig wijd open van verbazing, dat ik mijn boterham en mijn vruchtensapje er nog maar in hoef te schuiven. Daarna kan ik al kauwend en met verbaasde ogen de actualiteit van de dag verder tot me nemen. Dit gebeurde me ook weer vrijdagmorgen 24 februari 2012. Ik had geen haast, was wat later wakker dan normaal gesproken, en dus ontwaakte ik langzaam met het bericht dat Johan Cruijff technisch adviseur zal worden bij Chivas Guadalajara in Mexico. Even voor de goede orde: na het lezen van dit opmerkelijke nieuws moest mijn dag nog beginnen…

Een dag vol krankzinnig voetbalnieuws en schokkend ander nieuws over onder andere de gezondheidstoestand van de onder een lawine bedolven prins Friso, stond mij op dat moment nog te wachten. Toch was de eerste opvallende voetbalgebeurtenis alweer geschied. Johan Cruijff die technisch directeur wordt bij het kwakkelende Chivas Guadalajara in de voetbalkantlijn van Mexico. Houdt de reallifesoap rondom deze man dan nooit op? Na de misselijkmakende soap op bestuurlijk vlak bij Ajax, boordevol gevuld met rechtszaken, intriges en Sjaak-Swarte-schapen, gaat Cruijff nu in Mexico de boel op stelten….uh sorry…ik bedoel op poten zetten.

Johan Cruijff

Bij de hele soap rondom de legendarische nummer veertien moet ik meer dan eens denken aan die reallifesoap ‘Oh Oh Cherso’, die recentelijk vooral zo populair was onder verveelde jongeren. In dit reallife programma ging een groepje losgeslagen Hagenezen het Griekse stadje Chersonissos onveilig maken. Het leverde vulgaire, ordinaire en beschamende televisie op. Moet ik nog uitleggen dat de typeringen in de laatste zin ook van toepassing zijn op het gevecht in de bestuurskamers van Ajax? De hoofdpersonen in dit ‘Oh Oh Cherso’ hadden overigens bijnamen waar een gemiddelde kleuter op de speelplaats zich voor zou schamen. Wat dat betreft heeft Cruijff dus nog wel een voorsprong, al moet hij uitkijken dat zijn bijnaam Het orakel van Betondorp in de toekomst niet te cynisch wordt bedoeld.

U merkt wellicht: ik word er zelf ook een beetje cynisch van. Dat komt omdat ik vind dat Cruijff na al dat gedoe en gezeik binnen Ajax, uiteindelijk redelijk zijn zin heeft gekregen. Het grootste deel van de diep gehate Raad van Commissarissen drinkt weer gewoon haar koffie bij de Vrije Universiteit. Louis van Gaal zit nog steeds zijn geld te tellen aan de kust van Portugal, terwijl hij ondertussen al een paar keer met een rode nek voor de spiegel heeft staan schreeuwen dat hij met PSV de beste is geworden van Amsterdam, Rotterdam en Alkmaar. Van Gaal hoopt immers van harte dat hij de na dit seizoen vertrekkende Fred Rutten mag opvolgen als trainer van PSV.  De weg is na al het geharrewar dus vrijgemaakt voor de grote Johan Cruijff. Hij heeft verder ook de verantwoordelijkheid als lid van RvC niet meer, nadat hij net als zijn medecommissarissen is moeten aftreden. Cruijff heeft dus juist nu de ideale gelegenheid om in het machtsvacuüm te springen en de jeugdopleiding en de spelvisie van Ajax opnieuw in te delen. Daar was hij toch voor gekomen?

Maar uitgerekend op het moment dat Cruijff het écht mag gaan doen in Amsterdam, verschuilt hij zich achter aan grote sombrero en vertrekt hij naar Mexico. Chivas Guadalajara vind ik een prachtige club hoor, daar niet van. Chivas heeft grote talenten voortgebracht, het heeft altijd wel een paar ruwe diamantjes in de selectie en het heeft een aardige historie. Bekende namen als Carlos Salcido, Carlos Vela en Javier Hernández roken bij Chivas aan het hoogste voetbalniveau. Bovendien is Guadalajara een mooie voetbalstad. Niet alleen Chivas Guadalajara vertegenwoordigt de metropool op voetbalgebied. Ook Club Deportivo Guadalajara probeert immers de voetbalminnende inwoners hartstochtelijk voor zich te winnen.

Dat doet het onder meer met de vermakelijke Mexicaanse voetballer Omar Bravo. De lichtvoetige aanvaller voetbalt zoals zijn achternaam doet vermoeden. Hij oogst veel bewondering en applaus met zijn overweldigende en gedurfde technische hoogstandjes, maar daardoor zal hij ook voor altijd een beetje een circusact blijven. Hij probeerde zich ooit in het keurslijf van een moderne Europees voetballer te wurmen. Hij maakte een transfer naar het Spaanse Deportivo La Coruña, naar verluidt omdat Bravo met zijn speelse en kinderlijke karakter het fijn vond dat die naam sterk op die van zijn vorige club leek. In Spanje bleek echter geen plaats voor de Mexicaanse franje van Bravo. Uiteindelijk keerde hij terug naar zijn geliefde Club Deportivo Guadalajara, waar hij een paar keer per jaar weer deel uitmaakt van de monumentale slag tussen de stadsrivalen Chivas en Deportivo. In het Guadalajara waar plaats is voor zowel gekheid als schoonheid, is Bravo het meest op zijn plek.

Voetballend perspectief en een goed voetbalsfeertje blijken dus zeker aanwezig te zijn in de grote Mexicaanse stad. Johan Cruijff heeft dus best de mogelijkheden om Chivas weer uit het tijdelijk dal te krijgen. Het gaat echter niet om het feit wat er elders nog allemaal op te bouwen valt, maar Cruijff moet ook goed denken aan wat hij achterlaat bij Ajax. Kleine kinderen krijgen dat ook al vroeg geleerd: eerst de rotzooi opruimen die je hebt gemaakt, voordat je met je lego aan een mooi nieuw kasteel (of in geval van Cruijff: luchtkasteel) gaat bouwen. Ik denk namelijk ook niet dat de beide projecten voor Cruijff gemakkelijk te combineren zijn. Bovendien zal Ajax niet zitten te wachten op het moment dat de voormalig topvoetballer met verdwaalde Mexicaanse talentjes aan de deur staat. Nee, het is gewoon weer een vlucht van de Amsterdammer. Net nu hij Ajax bij de goddelijke hand had moeten nemen, geeft hij de soap weer een nieuwe wending door bij Chivas zijn goedbedoelde adviezen te gaan implementeren. Zijn actie is niet netjes en moreel verwerpelijk tegenover alle mensen die bij Ajax al hun hoop op hem gevestigd hebben.

Zijn persoonlijke soap blijft dus net zo onbeschaafd en platvloers als de uitzendingen van ‘Oh Oh Cherso’. Misschien is het een idee om inderdaad maar vanaf nu 24 uur per dag een cameraploeg met Johan Cruijff mee te sturen. Dan kan iedereen met eigen ogen zien dat hij vreemde keuzes maakt, doortrapte spelletjes speelt en dat hij gewoonweg zijn verantwoordelijkheid nooit durft te nemen. Wat zal Johan nu weer allemaal gaan uitspoken bij Chivas Guadalajara in Mexico? U ziet het de volgende keer in ‘Jo Jo Mexico’.

Erwin Meeks