Nee Johnny, niet doen!

Uit het archief: februari 2012.

Nee Johnny, niet doen! Het is een kreet die je weleens hoort in een cowboyfilm, op het moment dat een bezopen cowboy van zijn paard stapt in een wanhopige poging om de sheriff neer te knallen. Ondertussen probeert zijn verloofde hem met haar schelle stem van de daad te weerhouden, maar meestal is het dan al te laat. De doffe knal van zijn pistool klinkt, en thuis op de bank is het dan al bijna tijd voor de volgende dvd.

Bij Feyenoord- RKC Waalwijk op zaterdag 18 februari 2012 speelde een soortgelijk scenario zich op het veld af, terwijl de voetbalavond nog zo mooi begon. Een sfeervolle Kuip vestigde vooraf opnieuw haar hoop op de onberekenbare spits John Guidetti, die dit seizoen al zo vaak liet zien dat hij Feyenoord deze voetbaljaargang zelfs tot een titelkandidaat zou kunnen bombarderen. De shirtjes van RKC Waalwijk zullen John Guidetti aan iets hebben laten denken. Dat gele tenue met blauwe broek beviel hem vast wel. Niet dat Guidetti het ambieert om ooit te schitteren in het shirt van RKC, maar omdat de spits er van droomt om ooit het shirt van het Zweedse nationale team te dragen. En die voetballen ook in een geel shirt met blauwe opdruk, met een blauwe broek eronder.

Na het schudden van de vele handen was hier echter geen aandacht meer voor. Er moest gewonnen worden van RKC, en helemaal lekker liep het niet bij Feyenoord. John Guidetti manifesteerde zich nadrukkelijk als de belangrijkste man op het veld, maar vroeg daardoor ook de bal als hij bij de cornervlag stond. Als hij een keer de bal wel in een kansrijke positie kreeg, dan liet de jonge Zweed zien dat hij zich best kan meten met zo’n ervaren cowboy uit een langdradige Amerikaanse film. Ieder schot van Guidetti is namelijk een schot op doel. Na ruim een uur spelen kreeg de huurling van Manchester City de uitgelezen mogelijkheid om met een vooropgezette executie een einde te maken aan het leven van de sheriff, in dit geval RKC Waalwijk.

Feyenoord kreeg een strafschop en er was geen discussie wie die strafschop zou gaan nemen. De beste schutter in Town, John Guidetti, benutte de penalty onberispelijk, en leek daarmee het lot van sheriff RKC te beslechten. Waar de slechte cowboyfilm echter essentieel verschilt met de strafschop van Guidetti, is dat bij hem de kreet “Nee Johnny, niet doen!”, niet voor het nemen van de penalty klonk, maar erna! De aanvaller die zijn emoties niet meer onder controle had, greep met beide handen de rand van zijn shirt vast. “Nee Johnny, niet doen!”, klonk er bij de oplettende kijker, maar het was al te laat. Guidetti trok zijn shirt uit en ontving hiervoor op oliedomme wijze zijn tweede gele kaart van de wedstrijd, en dus rood.

Terwijl enkele onwetende supporters nog geconcentreerd de tatoeage op de borst van Guidetti stonden te lezen, kreeg Guidetti de rode kaart voorgehouden. Trainer Ronald Koeman moest moeite doen om na het incident niet net zo hysterisch te worden als die verloofde vrouw in de cowboyfilm. De in een orkaan van emoties verkerende spits droop af richting de catacomben terwijl Evert ten Napel nog driemaal “Wat een rund!” in de microfoon krijste. Blijkbaar ben je tegenwoordig niet alleen een rund als je met vuurwerk stunt. Ook als je het shirt uittrekt en daarmee je tweede gele kaart pakt, wordt je beschreven met het woord ‘rund’.

Om het filmdrama compleet te maken kwam RKC in het restant van de wedstrijd ook nog eens op gelijke hoogte door een doelpunt van Robert Braber, die overigens in mijn ogen best toe is aan een stapje hogerop. Hij combineert zijn lengte met voetballend vermogen, en zou daardoor best een versterking kunnen zijn voor een ambitieuze middenmoter in de Eredivisie. Dat advies krijgen de clubs er nu even gratis bij, want we hebben het nog steeds over Guidetti.

Die 19-jarige John Guidetti stond na afloop van de wedstrijd beteuterd in de catacomben. Zijn trainer Ronald Koeman was heel boos, en had vlak na het incident bijna al zijn natte blonde haartjes uit zijn hoofd getrokken. Nadat Koeman zijn gal had kunnen spuwen tegenover de journalisten, mocht daarna Guidetti zelf commentaar geven over het hele gebeuren. De aangeslagen Zweed leek voor het eerst sinds zijn komst naar Feyenoord een groot deel van zijn zelfvertrouwen kwijt te zijn. Hij wist weinig te zeggen voor de camera’s van de NOS en bood verder vooral zijn verontschuldigingen aan. Nadat hij vlak voor het interview nog met moeite een banaan door zijn strot had kunnen krijgen, werd die na het vraaggesprek door verslaggever Evert ten Napel er weer bijna vakkundig uitgeslagen. Als een soort troostende vader gaf de geroutineerde Ten Napel aan de jonge Guidetti een paar stevige en bemoedigende schouderkloppen.

Ja, hij is nog jong; dat is wat de meeste mensen zeggen die het voorval willen relativeren. Toch denk ik dat een jongen van negentien jaar in principe zijn emoties op zo’n manier onder controle moet hebben, dat hij in elk geval beseft dat hij reeds een gele kaart heeft als hij de rand van zijn shirt beet pakt. Een jongen van negentien moet langzaam toch een volwassen man worden. Die moet zijn spek met eieren zelf gaan leren bakken. Dat is hard nodig ook, want als je eeuwig een groot kind blijft, dan loop je het risico dat je ooit in een reclame komt waarin een oude vrouw tegen je zegt: “Zit niet te dromen jongen, eet je pizza.”

Guidetti wil immers ook tot het volwassen elftal van Zweden gaan behoren, met dat mooie geel-blauwe tenue. Met dit soort incidenten toont Guidetti aan dat Zweden in elk geval nu al een waardige opvolger in huis heeft voor de geniale dwaas Zlatan Ibrahimovic. Afgelopen week werd Guidetti overigens voor het eerst geselecteerd voor het eerste nationale elftal van Zweden. Ondanks dat ik echt van mening ben dat Guidetti met zijn negentien jaar meer beheersing en volwassenheid had moeten tonen, hoop ik niet dat de Zweedse bondscoach Erik Hamrén het talent afrekent op dit voorval tijdens Feyenoord- RKC. John Guidetti heeft zich weliswaar gedragen als een bezopen cowboy, maar het was per slot van rekening Carnaval…

Erwin Meeks