Guardiola in München: een verhaal apart

Het is te hopen dat Josep Guardiola geen kranten leest. De Spanjaard werd het afgelopen jaar door de sensatie-zoekende media in verband gebracht met tal van functies, terwijl hij in werkelijkheid van een welverdiende sabbatical probeerde te genieten. Wie de geruchten moest geloven, die dacht dat de introverte Guardiola ieder moment trainer van Chelsea zou worden, of voetbal-ambassadeur in China, of zelfs technisch adviseur bij Brescia. En in de categorie ‘absurd’: een club uit Qatar zou een jaarsalaris van 30 miljoen euro hebben geboden, in ruil voor de diensten van de trainer. 

Geen van alle geruchten kwam echter overeen met de werkelijke toekomstplannen van de oud-voetballer en voormalig succescoach van FC Barcelona. De enige plek waar de ambitieuze ‘Pep’ namelijk gesprekken voerde over een lucratief contract, was München. Met topclub FC Bayern was Guardiola het snel eens: niemand anders dan hij is vanaf volgend seizoen de nieuwe eindverantwoordelijke bij Bayern München. Dus de grillige geruchtengeest mag eindelijk terug in de fles. Bij de Duitse topclub vallen de clubiconen inmiddels lyrisch over elkaar heen om hun vreugde te delen na het strikken van Guardiola als nieuwe trainer.

Bron: Abendzeitung

Maar is het terecht dat de hoge heren Franz Beckenbauer, Karl-Heinz Rummenigge en Uli Hoeneß zo in hun nopjes zijn? In het verleden botste het nog wel eens tussen deze rasechte clubmensen en trainers met een sterke eigen mening en visie, zoals Louis van Gaal en Felix Magath. Die twee trainers waren ze bij Bayern na verloop van tijd liever kwijt dan rijk, aangezien ze wel erg nadrukkelijk op de voorgrond traden. Een feestende Van Gaal in een lederhose op het bordes van München, viel niet zo goed bij de rechtlijnige en serieuze clublegendes met hun eigen trots, status en aanzien. En Magath was op zijn beurt geen man van de compromissen: zich schikken of luisteren naar de wensen van het bestuur zat er niet in.

Nu hoeft niemand bang te zijn dat de voorbeeldige Pep Guardiola de club in verlegenheid zal brengen met losbandigheden of zal weglopen voor discussies. Maar de kersverse oefenmeester zal wel écht een boegbeeld van Bayern worden, veel meer dan de huidige trainer Jupp Heynckes dat nu is. Ter vergelijking: de aanwezigheid van Heynckes kietelt een beetje, maar één oogopslag van Guardiola wordt door de voetballiefhebbers al direct als prikkelend ervaren. En ondertussen wil het bestuur met haar clubiconen zo bruisend mogelijk zijn. Een prikkelende trainer en een bruisend clubbestuur: is dat niet teveel van het goede?

Bovendien is Guardiola een man met een vrije geest, die veel waarde hecht aan gevoel en emotionele ontwikkeling. De Spanjaard, die uitgerekend vandaag zijn 42ste verjaardag viert,  is een peinzer, die soms ook een behoorlijke twijfelaar kan zijn. Aan het begin van zijn uiterst succesvolle periode bij FC Barcelona, was hij tot in het krankzinnige bezig met het verwerken van adviezen die hij kreeg van collega’s die hij bewonderde. Voor een groot deel gebaseerd op de gezaghebbende voetbalvisie van Johan Cruijff, ontwikkelde de meestertacticus met het verzamelde advies een compleet eigentijds voetbalsysteem. En elk toeval wilde hij uitsluiten.

De resultaten mogen bekend zijn: Guardiola maakte van FC Barcelona een revolutionaire en geoliede voetbalmachine, die met perfect combinatievoetbal prijzen won. De innovatieve trainer maakte dankbaar gebruik van de technisch en tactisch ragfijne voetballers, die veelal afkomstig waren uit het beroemde opleidingsinstituut La Masía. Ook bij Bayern treft hij een clubbeleid aan, dat erop gericht is om eigen talent uit de jeugdelftallen een reële kans te bieden. Toni Kroos, Philipp Lahm, Bastian Schweinsteiger en Thomas Müller zijn voorbeelden van spelers die, opgeleid op de bijvelden van Bayern, de top bereikten.

Waar Guardiola zich echter niet op moet verkijken, is dat het voetbal van Bayern nooit zo tot in de perfectie zal worden uitgevoerd als bij Barça. Het eeuwige passen en meten is niet op zijn plaats bij Bayern. Mario Gómez moet je niet verbieden om af en toe de bal keihard op het doel te rammen. En Mario Mandžukić wint nu eenmaal niet zijn duels op souplesse, maar wel op wilskracht en timing. Zelfs met engelengeduld kan Guardiola de ploeg van Bayern niet tot in de voetbalhemel van het tikvoetbal brengen. Er is immers maar één FC Barcelona, terwijl er net zo goed maar één FC Bayern is.

Bron: The Telegraph

De ploeg uit Beieren speelt aantrekkelijk en opportunistisch voetbal, zonder al te veel poespas en bekeken driehoek-patroontjes. Met Franck Ribéry en Arjen Robben beschikt Guardiola straks over creatieve buitenspelers, die hij niet in het door hem gepatenteerde spelsysteem moet proppen. Net zo min moet hij zich bij zijn nieuwe klus laten inspireren door voetbalwijsheden van buitenaf, maar dient hij zich in geval van twijfel te wenden tot de voetbalkennis- en ideeën van de clubiconen bij Bayern zelf. Als hij dat niet doet, loopt hij al gauw het risico dat hij op de lange tenen van bijvoorbeeld Beckenbauer gaat staan.

Mocht Guardiola tot slot toch míjn advies ook ergens noteren, dan wil ik benadrukken dat hij niet opnieuw het ultieme voetbalstratego moet gaan uitvinden, maar beter gebruik kan maken van de gulden middenweg: het vertrouwde Bayern-recept met slechts een vleugje Barça-combi-saus. Er is immers maar één Barcelona en er is maar één Bayern. Guardiola in München: het wordt écht weer een verhaal apart.    

Door: Erwin Meeks