Sneijder, Barça en Wenger: allemaal schaakmat?

Tactiek is nog altijd het sleutelwoord voor wie twee Champions League-voetbalavonden wil samenvatten. Rekening houden met de bedoelingen en de wensen van de tegenstander, en op die manier je eigen strijdwijze bepalen. AC Milan beheerst de tactische facet van het voetbal als geen ander. Zelfs met een elftal dat bij lange na niet kan tippen aan de geroutineerde en met klasse doorspekte selecties van de afgelopen decennia, slaagde de aan erosie onderhevige topclub uit Milaan erin om het ongenaakbare FC Barcelona met 2-0 te verslaan.

Twee verdedigende muren werden voor het eigen doel opgetrokken, met een klein doorgeefluik genaamd Stephan El Shaarawy, waarmee af en toe kon worden afgetast wat er eigenlijk op de rest van het veld gebeurde. Zelfs de terreinknecht van de thuisploeg zat in het tactische complot, en had voorafgaand aan het duel bewust zijn grasmaaier in de hoek laten staan. Maar dit soort Koude Oorlog-plagerijtjes mochten niet veel baten. FC Barcelona liet zich niet van de wijs brengen door de loopgravenoorlog die Milan probeerde uit te lokken.

Zo goed en zo kwaad als het kon speelde de Spaanse topclub haar vertrouwde spel, met een scala aan ontelbare tik-vormpjes en spelpatronen waar ze bij spellenfabrikant Ravensburger jaloers op zullen zijn. Waar AC Milan zich beperkte tot het spelen van een combinatie van schaak en Stratego, haalde Barcelona zo mogelijk weer ouderwets alle spelvarianten van de plank. Maar hoeveel fiches, munten, kanskaarten en pionnen Barça ook bij elkaar verdiende, voor een doelpunt was het telkens niet genoeg. Het ontbrak de bezoekers aan de motivatie, energie en stootkracht om de catenaccio-tactiek van Milan écht kapot te spelen.

Stephan El Shaarawy aan de bal namens AC Milan. Lionel Messi kijkt toe. Bron: Sky Sports.

Door de frontale botsing tussen twee totaal verschillende spelopvattingen, deed het topaffiche uit de achtste finales van de Champions League vooral in de eerste helft pijn aan de ogen. Op diverse universiteiten Wiskunde zijn ze onderhand bezig met het ontwikkelen van een nieuwe rekeneenheid om de huidige doelpuntenproductie van wonderkind Lionel Messi in perspectief te plaatsen, maar tegen AC Milan bleef de doelpuntenmachine vasthangen in de cruciale voorbereidingsfase. De Rossoneri wisten het gevaar Messi te neutraliseren en hem met bijna legerachtige discipline op het juiste moment een corrigerende tik te geven.

Een spaarzaam moment waarop AC Milan het aanvalsinitiatief had, werd het tot dan toe volhardende Barcelona te machtig. Een schot van Ricardo Montolivo werd door infiltrant Zapata met een heuse volleybalbeweging voor de voeten van Kevin-Prince Boateng gesmasht, die doeltreffend uithaalde. Het was overduidelijk dat AC Milan-verdediger Zapata hands maakte bij zijn onbedoelde assist, maar de scheidsrechter zag dat over het hoofd. Wanneer Messi aan de andere kant een soortgelijke actie had gemaakt, dan had men direct weer gesproken over ‘de hand(en) van god’. Maar de ongewassen knuisten van sterveling Zapata zullen helaas nooit voor zo’n typering in aanmerking komen…

Sulley Muntari viert zijn 2-0. Bron: Foxsports

De strategen uit Milaan hadden de pionnen op de juiste plek staan en pleegden even later de tweede dodelijke aanslag op de Europese ambities van het zo bewonderde Barcelona. Doorgeefluik El Shaarawy legde bij een counter met een prachtige boogbal de bal panklaar voor Sulley Muntari, die met een stuiterend schot de 2-0 op het scorebord bracht. De tijd die restte werd door Barça gevuld met een haastige vorm van Mens-Erger-Je-Niet. Zelfs passwonder Xavi ging lopen met de bal, maar kon net als Messi ‘The Hole in the Wall’ niet vinden. En komend weekeinde wacht voor Barcelona alweer Sevilla; tevens een stugge ploeg die ontleed moeten worden om in de Spaanse competitie soeverein aan de leiding te blijven.

En over ontleden gesproken: op dinsdagavond zat voetbalwetenschapper Arsène Wenger zich al te verbijten tijdens de kansloos verloren wedstrijd tegen Bayern München (1-3). De trainer van Arsenal observeert, analyseert, experimenteert en rapporteert al jarenlang vanuit Londen als een bezeten voetbalprofessor, maar ontkomt niet aan de wetten van het topvoetbal. Het huidige Arsenal heeft simpelweg minder kwaliteit dan de droomploegen die Wenger ooit naar grote successen leidde, met daarin namen zoals Dennis Bergkamp, Cesc Fàbregas en Robin van Persie. De rechtlijnige Fransman weigert pertinent om excessieve bedragen neer te tellen voor nieuwe topspelers, en zal nooit de resultaatgerichte tactiek van lotgenoot AC Milan hanteren. Dan trekt Wenger na zestien jaar nog liever de deur achter zich dicht bij Arsenal.

Wesley Sneijder. Bron: De Volkskrant.

Voor Wesley Sneijder stond een maand geleden die deur nog wagenwijd open bij het Turkse Galatasaray, maar momenteel wordt de nieuweling wat minder doodgeknuffeld. De Nederlander werd na amper één helft spelen al van het veld gehaald in de wedstrijd tegen Schalke 04. Mede-verlosser Didier Drogba heeft het spelletje van de Turkse voetbalgigant al door, en kaatste en beukte er lustig op los in de spits bij Galatasaray. Sneijder verzoop echter door de grote loopafstanden op het middenveld en wist niet wat hij aan moest met zijn positie op de linkerflank. De aanvoerder van Oranje kwam niet toe aan zijn vertrouwde verdeel-en-heers tactiek.

Met de vroege wissel van Sneijder maakte de ervaren trainer Fatih Terim duidelijk dat Sneijder echt zal moeten presteren om onomstreden te zijn. Anders ziet het publiek in de Türk Telekom Arena toch liever eigen spelers zoals Aydın Yılmaz en Umut Bulut aan het werk. Door de betaalde transfersom en zijn vorstelijke salaris hoeft Sneijder nu eenmaal niet op de portie krediet te rekenen, die hij op basis van de omstandigheden wellicht wel zou verdienen. Zowel Sneijder als Arsène Wenger en FC Barcelona zullen moet oppassen dat het spel bij de voetbalelite binnenkort niet zonder hen gespeeld wordt. Voor je het weet, sta je schaakmat…

Door: Erwin Meeks