Nederland haalt de halve finale


Oranje: Van geen stuiver waard naar euro-forisch

Tussen alle doelpuntenspektakels, penalty-thrillers en onvergetelijke WK-wedstrijden door, wil het kwartje soms moeilijk vallen. Maar amper een maand geleden gaf toch echt niemand nog een stuiver voor de WK-kansen van Nederland, en ik al helemaal niet. Buiten de relatief ‘eenvoudige’ WK-kwalificatieduels om, maakte Oranje weinig indruk tegen de échte sterke voetballanden. Tegen Italië, Duitsland, Portugal, Colombia en zelfs het opportunistische Japan werd met kunst en vliegwerk gelijkgespeeld. In maart van dit jaar kwam daar een pijnlijke 2-0 oefennederlaag tegen Frankrijk bovenop en het geheel werd in stijl afgesloten met drie WK-opwarmertjes waarin elke vorm van automatisme, inspiratie en vertrouwen ontbrak. Voetbalfans en voetbaljournalisten klaagden opeens meer over ‘het systeem’ dan de gemiddelde ICT’er bij een overheidsinstelling.

Robin van Persie en Tim Krul in andere tijden: Van Persie (toen nog speler van Arsenal) heeft onenigheid met Tim Krul van Newcastle United tijdens een wedstrijd in de Engelse Premier League.Ondanks alle negatieve voortekenen heeft er gedurende het WK een stemmingswisseling plaatsgevonden waar geen huisarts met een pilletje tegenop kon. Oranje staat inmiddels in de halve finale na een doordachte strafschop-list van bondscoach Louis van Gaal, die met zijn technische staf goed had begrepen dat de imponerende en agressieve Tim Krul meer kans zou maken tegen de Costa Ricanen dan de ideale schoonzoon Jasper Cillissen. Die ideale schoonzoon heeft tot op heden overigens een goed WK gekeept en vormt daarmee een belangrijk onderdeel binnen de Oranje-familie, waarbij de sfeer dankzij de resultaten voortreffelijk is. Bovendien heeft Cillissen ondertussen ingezien dat hij wat minder moet treuzelen met uitverdedigen, als hij het familie-uitstapje in Brazilië nog wat langer rekken.

Ieder slagveld zijn eigen held

De weg naar de halve finale is een sprookje geworden waarin bij ieder hoofdstuk onverwacht een nieuwe held het verhaal komt binnengestapt. Uitgerekend in de WK-openingswedstrijd tegen Spanje kreeg Daley Blind in de gaten hoe hij voorzetten kan afleveren die rendement hebben. Tegen Australië was er de heldenrol voor Memphis Depay en Chili ging uiteindelijk op de knieën voor de lengte en kopkracht van Leroy Fer. Mexico moest het vervolgens in de achtste finale afleggen tegen de her-uitvinding van breekijzer Klaas-Jan Huntelaar en alleskunner Dirk Kuyt. En zoals gezegd was daar in de kwartfinale tegen Costa Rica doelman Tim Krul als een duvel uit een doosje. Dat gebeurde op dezelfde avond dat de Rode Duivels terug in de doos gingen met het etiket ‘retour afzender’ erop.

Toch zijn al die glansrollen en heldenverhalen vooral mogelijk gemaakt dankzij één geniaal moment van Robin van Persie in de eerste wedstrijd tegen Spanje. We mogen niet vergeten dat voorafgaand aan zijn onwaarschijnlijke kopbal vlak voor rust, de Spanjaarden ‘gewoon’ met 1-0 voor stonden, terwijl David Silva, Jordi Alba en Diego Costa een paar keer heel simpel door onze verdediging liepen. Daar kon ook het systeem met vijf verdedigers niets aan veranderen: in plaats van vier stonden er toen gewoon vijf spelers verdwaasd toe te kijken. Met zijn duik-doelpunt bezorgde Van Persie niet alleen de zeeleeuwen en dolfijnen in het Dolfinarium een minderwaardigheidscomplex, maar ook zijn elftal het nodige geloof, durf en vertrouwen om Spanje en de daaropvolgende tegenstanders met open vizier te bestrijden.

Voortschrijdend inzicht of goed gepland?

Ik moet toegeven dat het veelbesproken systeem, na de verrassende verpulvering van Spanje, wel zijn waarde heeft bewezen in de loop van het toernooi. Doordat de buitenste spelers in de vijfkoppige achterhoede consequent mee opkomen en goed aansluiten bij balbezit, heeft Oranje op het middenveld en voorin toch voldoende mankracht en valt het team niet in eilandjes uit elkaar, wat wel het geval was in de oefenwedstrijden. De vondst om de dynamische en aanvallende ingestelde Dirk Kuyt als gelegenheids-back op te stellen, wordt gezien als één van de tactische meesterzetten van Van Gaal. Ik ben echter geneigd om te zeggen dat hierbij meer sprake is van voortschrijdend inzicht dan van een lang vooraf uitgestippeld plan. Anders had hij toch de minder geslaagde experimenten met Daryl Janmaat en Paul Verhaegh achterwege gelaten?

Dat is overigens geen schande, want ook de toekomstige tegenstander Argentinië gaat stapje voor stapje iets beter voetballen dankzij voortschrijdend inzicht. Bondscoach Alejandro Sabella liet Lucas Biglia tegen de Belgen meespelen in een rol die vergelijkbaar is met die van Nigel de Jong bij Nederland, tot aan zijn spijtige en fatale liesblessure tegen Mexico. Als je de Argentijnse blessures (Di Maria en Aguëro) wegstreept tegen die van Oranje, dan ontlopen beide landen elkaar qua aanvallende kwaliteit nauwelijks. Juist de aanwezigheid van balafpakker en verbindingsspeler Biglia kan dus voor Argentinië het verschil maken. De halve finale wordt hoe dan ook beslist op dit soort details en wordt wéér een dubbeltje op zijn kant.

Tot slot moet ik opmerken dat ondanks het gepraat overLucas Biglia: schakelspeler bij Argentinië kwartjes, stuivers en dubbeltjes, de euro voorlopig niet hoeft te vrezen voor een terugkeer van de gulden. Behalve de aangewakkerde nationalistische gevoelens heeft namelijk ook de Nederlandse economie dankzij het Oranje-succes weer ‘een boost’ gekregen. En als we vanwege de spreekwoorden en gezegdes toch de kwartjes, stuivers en dubbeltjes weer willen integreren in onze economie, dan kunnen we altijd Louis van Gaal vragen om daar een goed systeem voor te bedenken.

©VoetLichtMedia-2014